Chapter 3: False Reflection
Anu ba yan! Walang ka kwenta-kwenta naman ‘yung pag-aaway naming. Magkaharap kami ng umupo. Nakatingin lang ako sa kanya. Siya naman eh nakatingin sa malayo na parang may hinahanap. Tumingin siya sakin, humikab, nag-smile. Si Cel naman, hayun katabi ni Anthony, text ng text, hinahanap na siguro ng bf niya. Ilang minuto nang walang gusting magsalita saming dalawa ni Anthony. “Ah, Anthony” sabi ko ng mapansin ko na hindi na talaga mapigilan ni ton-ton ang antok niya. Sinenyasan ko siya na lumapit sa tabi ko at sumunod naman siya. Inayos niya ang upuan na walang nakaupo at humiga ditto, “teka!” sabi ko ng mapansin ko na sa hita ko siya mahihiga, “ah, bakit bawal ba?” sabi niya pero itinuloy pa rin. “ah, hindi naman,” sagot ko na lang. alam kong pasaway si Anthony pero when he talks about something na he is in serious tone o kaya eh buo ang gamit niyang characters sa text alam na alam ko na he means everything that he says. Abala ako sa paghimas ng buhok niya, “ah, wow sige pa ang sarap eh, lalo akong inaantok!” sabi pa niya ng nakapikit. Umandar nanaman ang kapasawayan ko, from his hair, scalp, pinalakad ko ang daliri ko na parang mga naglalakad na paa sa noo niya, sa ilong, sa pisngi, sa baba, ngayon ko lang napansin na gwapo rin pala siya, chinito, hmm, chubby?, kasi sabi nga niya, dati mataba siya, nagdiet lang kasi kailangan niya, remember?, he has a heart problem, sa pisngi niya tinerace ko ang “cat’s line” na lumalabas pagtumatawa siya, nakakatuwa din ang feeling habang hinahaplos ko ang baba niya for there are tiny hairs forming beard na mejo matilos pa, parang bagong shave, ewan ko lang kung tama ako. Inikot ko ang isang dulo ng daliri ko sa dulo ng ilong niya bigla siyang lumikot at ang daliring ‘yon eh napapunta sa mga labi niya, malambot, manipis, mamula-mula, at mamasa-masang mga labi niya. Ganun pala ang feeling, ngayon ko lang naranasan ang ganoon, so initial reaction is to pull out my fingers from that scenario. Pero, I wished na sana it will happen again. I don’t want to do that intentionally eh. Nang ma-sure ko na malalaim na ang tulog niya, I looked at his face, nandun pa rin yung “kabog” mula sa dibdib ko. I feel that it gets stronger and stronger everytime, eh lagi pa kami magkasama sa halip na magsawa ako eh parang lalo pa akong naatract sa kanya. Naaalala ko nung isang linggo ni hindi ko naintindihan mga pinagsasabi niya, tango lang ako ng tango, pero my attention is generally focused on his eyes, though its not that elegant as Jerico’s, my ultimate campus crush, it gives me a sensation so strong to understand, hep-hep, I’m not reffering to LUST! Anyway, now that he is sleeping, I felt like there are no other people around us. I feel like I’m Juliet while Romeo is slepping on my lap in the middle of an open field and the only light from the moon and the stars are visible to human eye. It’s so romantic indeed. Nakaka-dissapoint nga lang at nandito kami sa isang magulo at maingay na party. Mejo amazing nga eh, kahit gaano kalakas ang tugtog and to think na most na pinapatugtog eh dance or lively eh etong si ton-ton eh tulog na tulog. Grabe! But as all old stories do, the night is now morning and its time for us to go home.
The experience is so intimate, though, I think, it is a one-sided love. Magandang inspiration for my sleep. Good night! Oh, good morning pala! Kakauwi ko lang pero gustong-gusto ko na matulog. Hindi ko na nga pinansin ang pag-aalok ni mamy ng pagkain bago ako matulog. Pagdating ko sa may kama, agad akong dumapa at gumapang papunta sa may unan. Pipikit na ang mata ko ng biglang tumunog ang cp ko!
1 message recived
Ton: good night to the two of us…
And my eyes shut.
The day after the drill night is just a mess. I’m asleep all day since I came home till night. I woke up mga banding 8 o’clock, my brother is fast asleep beside me.
3 messages received
Ton: 2log kp? (12:05)
Ton: 4 sure 2lg kp! (13:36)
Ton: gcng na! (19:23)
Me:now lang po me ngcng! hehe ang aga mu aman ngcng! 12:05 plng gcng kn!
Ton: ah kc n2lg na me sau db?
Me: ah uo nga pl!
Ton: npgd kb khpn?
Me: hnd ah!
Ton: pwd b tau mg-usp bks?
Me: ha? Y?
Ton: ah, anu… YES or NO lang.
Me: ou! Cge kain lang me ha!
Ton: ok, ui, 2log na me ha!
Me: Gud nyt po! Mwah!
And I spent the night doin’ the things I didn’t do for I am asleep the whole day.
The next day, nagpunta ako sa canteen. Kung saan naming napagkasunduan ni Anthony na magkita. Isang oras na pero wala pa ring Anthony na nagpapkita. Gusto ko ng sumuko pero I’m holding on the fact na, everything happens for a reason, and he is coming to the place. Hinintay ko siya till 5 pero walng Anthony na dumating. Ni hindi nagtext. Nang tumayo ako, I fixed myself and getting ready to go out of the campus, my tears just run down my face and I can’t help it, umupo ulit ako at ibinuhos ko ang lahat ng sama ng loob. I actually got my board marker and write a stupid note on the table, where I waited for Anthony, “I waited but still you didn’t came, how strupi am I?”
Thursday of the same week, busy pa rin ako kakaisip kung bakit hindi siya dumating. Pagod na pagod na nga ako. Halos lahat ng pwedeng idahilan sinabi kpo na sa sarili ko pero ni isa man ay hindi tinaggap ng puso at isipan ko. Ni hindi sya nagtetext mula noong araw na iyon. Dati-rati naman eh kahit wala siyang load eh ginagamat niya ang number ng nanay niya para lang ma-calm ako. I’m so restless. Hindi mapakali. My world is just circling around. “jen, ano sasama ka ba?” bigla akong nawala sa iniisip ko at bumalik sa tototong mundo. “saan?” tanong ko ulit kay abvee na nagtanong sa’kin kung sasama ba ako. “sa canteen!” sabat ni cel “ah, ayoko!” sagot ko na walng kagana-gana. “dali na!” habang naglalakad kami, ni hindi ako maka-connect sa mga pinagsasasabi nung dalawa na kung anu-anong ewan. Tapos bigla akong napatingin sa right side ko, SHIT! Napatigil ako sa paglalakad. Sina Cel at Abvee din ay napatigil. Nakatingin ako sa taong hinintay ko ng 5 oras sa ilalim ng mangga sa tapat ng high school building na para akong tanga na dinaanan na ng four seasons in the sun eh naka-upo pa rin at naghihintay. Gusto ko siyang lapitan, gusto kong tanungin, pero ayoko ng eskandalo, at hiya ko na lang para magawa ko yun. “bakit?” tanong ni Abvee “ wala” sagot ko “eh anu yang nasa mata mo?” sabi pa ni Cel na parang nananadya. Nakakaasar. Parang nakatunog ang bruha na si Anthony ang tinititigan ko. Sa inis ko, nauna na akong naglakad. Sumunod naman yung dalawa. Pagkabili ay bumalik na rin kami sa classroom. Maingay ang lahat. Hinihintay ang pagdating ng guro sa Filipino. At habang nagkakagulo ang lahat, pumunta ako sa bintana, sa tapat ng lababo ng room 11 sa high school building, hindi ko na napigilan ang sama ng loob ko. Kumawala ito. “ni hindi man lang nag-effort na hanapin ako, mag-sorry,” sabi ko sa sarili ko. Napaka-unfair!
The next training day, sports fest. Special section ang nakaasign sa paghohost. Nagbunutan para sa pairings at inilista ito ni Moy sa white board.
SCORES- JEFF AND MOY
SOUNDS- JANE AND MARC
and so on…
No comments:
Post a Comment