Thursday, August 12, 2010

I Lost Before I Had: Chapter 1

I LOST BEFORE I HAD

SPONGIE_CLOUDECO

It was three years since. Tatlong taon nang wala siya. Siya na minahal ko pero…

Chapter1: Encounter

Naglalakad ako nun sa may pasilyo ng building namin. Kausap ko si Abvee at tuwang-tuwa ako habang kinukuwento niya ang nangyari sa paborito niyang palabas. Nakatingin ako sa kanya habang patuloy na naglalakad. Nasa gitna na kami ngt hagdan, napatigil siya sa pagkukwento, nakatingin sa lalaking nakatayo sa harap naming. “jen!” narinig kong sabi niya, napatingin ako sa direksyon ng lalaki…at nanariwa ang sugat ng kahapon na buong akala ko ay naghilom na.

Middle of July, Sunday, It is indeed an extraordinary day. Nagstart na ang lingguhang training for an extra-curricular requirement. Kaasar! Sa halip na nagpapahinga ka na, at eto pa ang mga pang-asar na classmates mo, text na text!

5 messages received

Abvee: gud am.. sarap ng 2log q ah!kaw? aq e2 nkhga p!hehe

Adie: ui gala tau. La mgwa ih.

Cel: jen, bc kb?

Jay: guddies…jen txt txt nmn tau!

Cel: ah may trinng k nga pl.it mins bc k!haha

(nakakabaliw na ‘to! Pang-azar silang lahat)

“Excuse me.” Nakuha ang attention ko ng boses na galling sa aking likuran. Paglingon ko, “as, yes?” I asked. “oras na ng training, bawal cp!” sabi pa niya. “okay po, sorry!”. Hai grabe, sabay tago ng cp.

9:30 am. Grabe kanina pa ako busy sa ginagawa ko pero bakit parang ang bagal-bagal ng oras. Mabait naman ako pero bakit ganito ang dinadanas ko sa NSTP subject na ‘to. Kung tutuusin nga madali lang ang ginagawa ko eh, konting walis-walis, konting tsismis, konting upo, at mamaya eh graduate na, pero parang napakabagal ng oras. Baka late ang orasan ko ah, teka nga… “Marc, anong oras na?” tanong ko sa isang kasamahan na naka-upo sa isang tumbang punnong-kahoy. “9:10” sabi niya habang nalingon patungo sa direction ko. “Ah, thanks.” Kaasar, at advanced pa pala ang orasan ko. Naupo ako sa may bench na nasa hindi kalayuan. From there I can see the rest of the group, sina Jeff at bruce hayun at nagkukuwentuhan sa may pader, si Marc at si Jane eh parang may date sa tumbang punong-kahoy, sina Luke at Matt naman ayun at nagpapakitaan ng moves sa basketball. Teka, nasaan si Moy? “jen, jen” ayun speaking of the devil, the devil always arrive, “oh, bakit?” tumayo ako para puntahan ang nagkukumaway na Moy sa may porch, na di kalayuan sa bench. “may naghahanap sa’yo sa may office.” sabi niya pagkalapit ko, “dali” dagdag pa niya. So ako naman, pumunta doon sa may office, wala naman ako nakikita, ah…meron pala, yung lalaking nakastripe na akala mo ay si Steve na host ng Blue’s Clues sa Nick. Matagal-tagal din me nakatingin sa kanya, iniisip kung siya ba ang naghahanap sakin. Napatingin siya sa’kin, at nagulat ako. Halatang-halata siguro niya kasi super iwas ako nung napatingin siya. Biglang lumabas si Joana mula sa office, “nanjan ka nap ala, bakit di ka kagad pumasok? Halika nga!” bungad niya. Sumunod naman ako at ng makalapit ako sa kanya kinurot niya ako sa braso at sinabing “ikaw ha! Inuna mo pa ang lalaki kesa sa’kin” “excuse me?” lang ang nasabi ko at na niya ako papasok ng office pero bago pa kami tuluyang makapasok napatingin ako sa direction nung lalaki, shocks! Nakatingin siya sa’kin, nakakahiya.

The next day, kakagising ko lang, I’m so pre-occupied by the things I need to finish for the preliminaries is just a couple of days to go. There is this stupid long story in my English class, mga sinaunang porma ng literature sa Filipino, x y at ang tumatambling na graph naman para sa subject kong math, at ang compilation ng problems and lectures for another mathematics subject. Grabe, parang tinanggalan ako ng karapatang magpahinga ah. Teka, Monday nga pala ngayon noh, oh my!! May fleg ceremony nga pala, late na ako!!

Buti na lang at umabot ako, salamat sa nagmamadaling tsuper ng jeep, walang tao sa skul eh 7:10 na! para pa ring ghost town ang school ah! Anak ka ng tokwa, advance nga pala an gang oras ko sa cp!

At tulad nga ng sinabi ko, the week passed na parang hangin lang. lingo nanaman, ang lintek na NSTP subject nanaman. 7:16 na ang oras, tama nay an ha!nagtitipon na ang mga trainees, “oh, jen, late ka ata!” tanong niya ng naramdaman niya ako na pumasok ako sa office. “pa’no mo nalaman na ako ‘to” tanong ko pa, nagulat talaga ako. “neng, ikaw lang naman ang may bulgari na pabango noh!kaya distinguished kita” sagot niya. “ah, parang maaga ka ata ngayon?” tanong ko pa ulit. “humarap siya sa akin, “si Lucky kasi..” Biglang lumapit samin sa Jane, “jen, tawag ka ni Joana!” sabi niya habang kinukulbit ako. “talaga naman, Moy, mamaya mo na sabihin ha!” at dali-dali akong pumunta sa office. Pagdating ko dun, nandun na si Joana, kasama si Matt, ang gwapo slash macho slash mayabang slash crush ko!hahaha “bakit nanaman?” pang-aabala ko sa dalawa na parang napaka-halaga ng pinag-uusapan. Nagpaalam si Matt at inentertain ako ni Joana. Binuksan niya ang pinto ng office at pinatunog ang bell, “oh, attendance! Ipamigay mo!” sabi niya, napailing lang ako pero sinunod ko ang utos niya. “ayan na po!” sabay abot ng attendance na pinapirmahan ko sa 18 grupo na may tig-21 na miyembro. “sige!” paalam ko. “ah, Jen, sandali” tawag niya sa’kin ng makarating ako sa may pintuan. “oh, anu nanaman?” mejo asar na tanong ko sa kanya. “isama mu na nga yun ah!” sabi niya sabay turo sa lalaki na naka-puting tshirt at naka maong pants sa may gate. “sino ba yun?” tanong ko sa isip ko. “okay” na lang ang naisagot k okay Joana sabay ngiti at labas ng opisina. Nagha-hum ang lalaki ng lapitan ko, “ah, kuya” bungad ko. Nagulat siya pero lumongon siya at nagtanong, “bakit?” “ah, sumama daw po kayo sa’kin” at wala ng tanong tanong pa, sumama siya sa akin. Isasama ko siya sa grupo. Pinagtitinginan kami nung dumating kaming dalawa at siyempre si Moy ang pinakaunang nagsalita, “bakit nagyon ka lang?” may galit sa tono tono ng tanong niya, nalimutan ko may ikukwento pa pala si Moy sa’kin. “ah, kasi’ kinaon ko siya,” sabay turo kay kuya na nasa likod ko. “ah, tamang tama ang dating ninyong dalawa” sabi ng officer, “bakit po?” tanong ni kuya, “anu pa ba? Pirmahan ng attendance!” sabi ni Moy.

Brake time…Nag-iisa si kuya, hindi ko naman masamahan, baka kung ano pa ang isipin non, kaya ayun, nag-iisa siyang kumaen. Pagkatapos ng braketime, nagbabalikan na ang lahat ng trainees sa kani-kanilang pwesto, abah, si kuya, puro apir ditto, apri doon ang ginagawa sa mga lalaki na dumadaan. Nagkukwentohan ang mga lalaki nung mabakante kami at walang magawa. Lahat ay nasa ilalim ng puno ng mangga sa may gymnasium, super tawanan. At ayun, magkakasundo na sina Matt, Moy at Kuya. Nakita ako ni kuya na nakatingin sa kanila, bigla kong iniwas ang tingin ko sa kanya at hindfing-hindi ako lumingon dun hanggang mag-awasan.

Wednesday, College Wash Day, kakatapos lang ng classes ko, naglalakad kamni nina Abvee at Cel sa pasilyo ng building ng Computer Studies, kwentuhan, habang naglalakad kami sa may corner, ng may mapansin ako na hindi kakaiba sa aking paningin, teka, si kuya yun ah, ha? Red tshirt? HRM? Bakit yun pa!kainis bakit yun pa ang course niya, “baka kilala ako nito ah?”, “baka naman hindi”, yan ang mga bagay na biglang pumasok sa isip ko nung nakita ko siya. “teka, si Jen Anonuevo ata ‘to, bakit ba ako nagkakaganito?” tanong ko sa sarili.

“Good morning” batik o sa guard sa may gate ng pumasok ako nung august 22, para sa training. Nag-smile si manong guard at tuloy-tuloy ako sa pagpasok, tumigil ako sa may bench at umupo dun habang hinihintay si Moy at ang iba pa. ilang minuto ang lumipas, dumarami na ang tao, nagpasya ako na tumayo at hintayin sila sa ibang lugar. “hey” usang malakas na pagbati mula sa aking likuran. Agad akong napalingon sa isang tao na pinanggalingan ng banyagang boses para sa aking pandinig. Si kuya, shockcs! Naglakad ako at sumabay siya, hindi ako umiimik. Sobra-sobra ang hiya na nararamdaman ko, ewan ko kung bakit pero…

“Ah, mag-check ka na ng attendance?” tanong ni kuya ng madaanan ko siyang nakaupo sa sahig na malapit sa lugar kung saan ko siya nakita noong Wednesday, tumango ako. “pwede bang sumama?” tanong niya, tumayo siya at nagpagpag ng pants. Tumango ulit ako. Habang nagcheck ng attendance, siyempre napa tsismis pa ako sa isa sa mga leader ng group, “aba, sino naman ang lalaking iyan na sunod ng sunod sa’yo?” tanong ni Elver. “ah, ka group ko, sa special section” sagot ko naman, “ah, wag mo na pakawalan yan,” sabi niya. “eh, wala kaming ganun noh! (talking about relationship)” sabi ko na mejo asar. “ah, kala ko meron kasi kanina pa siya nakatingin sa’yo, baka nagtataka bakit ang tagal mo ditto, tapos may kausap kang kasing gwapo ko!” may pagka totoong sabi niya, oo nga at gwapao siya pero, hello, hindi siya yung tipo ko, ah bakit ba naandon ang usapan, “naku, pagod lang yan, El” sabi ko sabay kuha ng attendance na napirmahan na ng grupo niya. Nang matapos iniwan ko siya sa may multi-purpose gymnasium para isauli ang attendance, paglabas ko ng office, biglang umulan. Pinapasok sa gym ang mga trainee, sinalubong ako ni Lucky, officer slash jowa ni Moy, at sabi pa “bantayan mo ang mga gamit ng trainees ha!” tumango ako, lumingon siya pakanan, “hoy, kasama ka sa special group ano?” tumango siya at nakita ko yon, si kuya ang kausap niya. “samahan mo ito” sabi niya kay kuya at naglakad palayo si Lucky.

Teka! Anu yun, caught in the middle, la na ako choice, habang naglalakad, “bakit ba ako nagkakaganito?” tanong ko sa sarili. Ng marating naming ang gym, umupo ako sa may bato at sa tabi ko tumayo si kuya, eto si Moy, umeeksena, “kamusta naman?” tanong niya kay kuya, at nag-usap sila, mejo matagal, “eh, anung meron sa inyo?” narinig ko0ng tanong ni Moy, napatingin ako, nakatingin sakin si Moy at kuya, umalis si Moy, “huwag mo na lang pinagpapapansin yan si Moy, sabi k okay kuya, tumayo ako at nagpagpag ng dumi, nakatungo, inaayos ang pantaloon, “jen,” sabi niya, HA! UNFAIR! Siya alam niya ang pangalan ko tapos ako hindi ko alam pangalan niya, “Anthony nga pala.” Sabi niya, at biglang may mga nagsilapitan na mga bakla, kinuha ang number ni Anthony, eto naming si Anthony, ibinigay! Kaasar abah! “ikaw?” tanong niya pagkaalis ng mga bakla. I reached out my hand to him and he gave me his cellular phone, I typed my number, and let him save it (tanga ko din noh?)

That night…

+63917…: good evening…

Me: huz ths poh?

+63917…: Anthony, remember?

Me: so its you pala!

Anth: yeah!

Me: maen kn?

Anth:yeah!u?

Me: nina pa po!....ah, anu ulam?

Anth:chickx..

And that’s the start of the story…

No comments:

Post a Comment