CHAPTER 1
EARLY MORNING
EARLY MORNING
It is an early evening at Azano. the town is starting to open its light. the night market near the park is now open. nakaupo si Yuki sa isang bench, staring blankly at the ground. a man, who recognizes her, sits besides her. "Kamishiro?" he said and the girl turned to his direction. she was shocked and wiped her tears and said, "Sir Asamoto, go-good evening po". "Kamishiro I do not know what bothers you, but you see, sometimes even we think we can do better than what our parents expects us to do, it is still the best for us to listen to them" the girl amazingly looked into the guy who is speaking as he looks into thye sky "because they have experienced what we are going to experience if wew don't listen to them,they might be protecting you from the pain that awaits, you know" he continued as he is looking straightly to the girl at the other swing "its not that they are selfish but what they are thinking of is what are the things that might be best for us, far better than what you are thinking" there was a moment of silence till the guy speaked again, "nah, Kamishiro?" yuki wiped her tears and she nodded, "thank you, sir Asamoto" she said "you can have this" arthur gave yuki the orange juice he is holding then he stood "I'll be going now since you are feeling fine" then he turned to yuki "you better be going too, its getting dark here outside, besides your parents might be wrrying by this time" he said he recieved an affirmative response from yuki. "thank you sir, see you tomorrow" she said goodbye.
Nakatayo si yuki sa kanto na malapit sa Nagano Central Park, "Anong petsa na?" tanong nya sa sarili "male-late ako nito eh, ang tagal naman nyang dumaan" patuloy nya habang palingon-lingon. "ano ba kasi tong ginagawa ko, i don't know where he lives kaya nagbabakasakali lang naman ako na baka dumaan sya dito ulit, kaya wala akong karapatang magreklamo" sabi nya ulit sa sarili. "pag di pa sya dumating sa bilang ko na tatlo, aalis na talaga ako dito," sabi pa nya, bilang kundisyon sa taong hinihintay niyang dumaan kanina pa, "isa, dalawa," sabi nya habang patuloy sa paglingon "dalawa at one - fourth, two and a half" patuly nya, "two and three - fourth, tat" patuloy sana nya nang may biglang nagsalita sa kanyang likuran "Kamishiro?" si arthur iyon "Sir Asamoto, go-god mo-morning po" pabulol bull na sabi nito sa hiya at gulat at yumuko sya para hindi mahalata ng guro ang pamumula ng kanyang pisngi "sorry if i freaked you out kamishiro" paumanhin ni arthur dahil alam nyang talagang nagulat ang dalaga sa nangyari "now is your chance kamishiro, kaya mu yan" sabi ni yuki sa sarili "sir," panimula nito sa guro, at iniabot nya dito ang Bento (Packed lunch) na inihanda nya para sa guro, bilang pasasalamat sa mga sinabi nito sa kanya kagabi. "what's this" tanong ng guro sa dalaga "please sir, accept that, its a thanks gift" sabi ni yuki na nakatungo pa rin at hiyang hiya at tinanggap naman ni arthur ang bento "but for?" itatanong sana ng binata kung para saan yung regalo nang biglang magpaalam ang dalaga "sige po sir, uuna na po ako sa inyo" at nagtatakbo ang dalaga leaving arthur puzzled. nakalimutan na nang dalaga ang manners sa subrang hiya sa guro.
Nakarating sya ng gate ng Owara West High School. humihingal sya pero bakas ang saya sa kanyang mukha. inayos nya ang sarili bago pumasok sa gate ng paaralan, ngunit di pa man sya nakakapasok doon ay may tumawag nakaagad sa kanya "Yukiiiii!" siagw ni Reno na nasa di kalayuan. hinintay nya ang binata sa gate "god morning" masayang bati ng dalaga sa kaibigan nang may ngiti sa mga labi "ang aga ng pag-iingay mo Reno Kumamoto" si Arle Yamamoto, kaibigan nina reno at yuki, habang pinipingot ang kanang tenga ng lalaki. "Aray! Aray! Arle naman eh" saway ni reno sa dalaga, pero deadma si arle, "good morning yuki" bati ng dalaga kay yuki, sabay beso at noon lamang niya tinanggal ang pagkakapingot kay reno "dapat ako rin" pangungulit ni reno "Renoooo!" si Naomi Miyafuji, kaibigan din nina yuki at arle, na malayo pa lang ay nakita na ang tatlo sa may school gate "ang babaeng linta!" sabay takbo ni reno palayo kina arle at yuki dahil gusto niyang makaiwas kay naomi "reno" parang kabayong bilis nang pagtakbo ni naomi kay reno. nagtawanan sina yuki at arle. nadaanan nina reno at naomi si hero pagpasok ng school, "hoy! reno! naomi!" saway nito sa dalawa na naghahabulan pa rin. naabutan si hero nina arle at yuki, nagsabay sabay na silang maglakad. nang makarating sila sa entrance nang building ay nandon si Koichi Onodera, "yo!" bati nito sa mga parating na kaibigan. kinuha nya ang kamay ni yuki at hinalikan ito, "good morning" bati nito sa dalaga. agad na namula ang mukha ng dalaga at dali-dali niyang binawi ang kanyang kamay. "ano ba koichi!" nilampasan nya lang ang binata "sorry na yuki, sorry na" pakiusap ni koichi sa dalaga na sinundan nya sa classroom at tumunog and school bell hudyat nang pagsisimula nang clase sa araw na iyon.
Lunchtime!
"Sir Arthur, wanna go to the cafeteria?" Yuna Eiri, the adviser of second year class A, said. "not now Ms. Eiri, I do have a bento" arthur answered. yuna came closer to arthur "are you that desperate to turn me down, that you will even lie" she said "I'm not! I really do have a bento" arthur said with a quite irritated but remained calm "but i do not see any" yuna reasoned out "i must have forgotten it in my class" arthur said and stood up "if you may excuse me, miss eiri, i'll just go and get my bento" he said sabay bukas nang pinto at pumasok si Tadase Ichigo. Si tadase ay isang "crush ng bayan" na hindi pa nagkaka-girl friend since birth. mapili siguro sya. he is in third year at nasa class B sya na advisory ni arthur asamoto. "sir asamoto, naiwan nyu po" sabi nito nang lumapit sya sa guro at iniabot nya ang bento sa guro na naiwan nito sa classroom. "thanks ichigo, actually i'm on my way to get this, you're just on time" sagot ni arthur sabay ngiti sa kausap. "sige po sir" sabi ni tadase at ngumiti din. umalis din ang estudyante pagkaabot nang bento sa guro. nung lumingon si arthur ay nakita nyang tulala si yuna at nakatingin sa kanya "ang ga-gwapo nila. hindi ko alam pero ang cute nilang tignang habang nalalandian silang dalawa sa harapan ko. ngayon parang alam ko na kung bakit suplado sina tadase at arthur sa mga babae" sabi ni yuna. nagbalik lang siya sa katinuan nang marinig nyang magsalita si arthur "miss eiri, are you okay?" at sumagot si miss eiri "i'm okay, i'm sorry" at tumalikod sya sa kausap "i can't imagine that he is gay, but i'm not giving up" sabi nya sa sarili hababg umiiling-iling. hindi naman siya pinansin ni arthur na abala sa pagbubukas nang bento. excited sya hindi dahil sa ito ang unang beses na nakakita sya nang bento pero dahil ito ang unang beses na nakatanggap sya nito. "wow" gulat na gulat si arthur "mukhang masarap" sabi nya sa sarili at nagsimula na syang kumain.
Hapon na at patuloy ang lectures para sa araw na iyon. abala ang lahat pakikinig sa guro habang si yuki ay nakatulala sa labas at parang walang naririnig, parang wala siya sa mundong ito. "matangkad, maputi, maganda ang mata, malambing, matalino, malinis at maganda ang katawan, misteryoso ngunit one pack man, super boyfriend material" sabi ni yuki at napa buntong hininga pa ito. "yuki, bumalik ka na sa mundong ito" bulng ni reno na nakaupo sa likuran nang dalaga "kinaen na kaya nya yung bento? nasarapan kaya sya?" patuloy sya sa pagbubuntong hininga nya at hindi alintana ang nangyayari sa paligid "earth to yuki, warning. alert. danger. hazard. ayan na ang kalaban.!" si reno pa rin habang pinipilit na ibinabalik si yuki sa mundong ito "kamishiro yuki!" sigaw ni miss eiri na syang ikinagulat ni yuki. hinampas pa ni yuna ang desk ni yuki at napatingin sa kanya ang dalaga "Aahh, kalaban!" napasigaw sya sa gulat, napatakip sa bibig. ang buong clase na ang atensyon ay nasa kanya ay biglang nagtawanan. "kamishiro, see me after school" sabi ni yuna na may diin sa bawat salita ngunit malumanay pa rin. napabuntong hininga na lang si yuki at napatingin sa langit "si sir asamoto kasi eh" paninisi nya sa guro na nasa kanyang isipan kanina pa.
Tapos na ang lahat nang klase ngunit nagwawalis pa rin nang faculty room si yuki. ito ang kanyang naging parusa mula kay miss eiri. abala sya sa pagwawalis nang pumasok si sir arthur. "kamishiro, what are you doing?" tanong nito kay yuki. nagulat ang dalaga at napatingin ito sa guro "sir asamoto, go-good afternon po" bati nya dito "did miss eiri punished you and asked you to do that?" panunukso nito sa dalaga "hi-hindi p, kasi naman po ih" pangangatwiran sana nya ngunit biglang lumapit ang guro sa kanya at iniayos ang mga gamit na medyo nakakalat "sir, ako na po nyan!" pamimigil ni yuki sa guro "just swipe the floor and i will do the rest. do it quick, its getting dark" utos nang guro "opo" sagot ni yuki. ilang minuto lang at natapos din silang dalawa. hapon na noon, wala nang tao sa building na iyon kundi silang dalawa. wala ring activity ang mga school clubs at tahimik ang buong Owara high. sabay silang lumabas nang owara "is your house just around the central park, kamishiro?" tanong ni arthur sa kasama ilang minuto matapos nilang magsimulang maglakad. lumingon ang dalaga sa kausap "opo" sagot niya at dahil sa pagkakalingon na iyon sa kanyang guro, napansin nya na mas gwapo pala ito sa malapitan at ang kanyang amoy ay lalaking lalaki. "ang bango niya" sabi nya sa sarili. napapikit pa sya habang nilalasap ang amoy nang guro at di man lang nya namalayan na nakatingin na sa kanya ang guro "kamishiro?" tanong ni arthur na punong puno nang pagtataka. namula ang mukha ni yuki sa hiya at napatakbo ito nang hindi alintana ang paulit-ulit na pagtawag sa kanya nang kasama hanggang sa mawala na ito sa paningin ni arthur. "talaga yung batang yon, iniwan nanaman ako" nakangiting sabi ni arthur. nagpatuloy sya sa paglalakad pauwi nang maalala nya ang bento na kinain nya kanina. muli siyang napangiti at naglakad na pauwi habang hawak-hawak ang lalagyan nang bento na nalimutan nyang ibalik sa may ari.
Lumabas si yuki galing sa bathrOom. abala ang kanyang ina sa pag-aayos nang hapag-kainan. nang dumaan sya sa may kusina, nagsalita ang kanyang ina, "yuki, tawagin mo na ang papa mo, at kakain na tayo" habang nag-aayos sya "ma" natigilan si yuki at iyon lang ang tanging nasabi nya. napatingin sa kanya ang kanyang ina, "don't worry, hindi na galit sa'yo ang papa mo, alam mo naman yun minsan, nagpapalambing lang." at ngumiti. nakatingin lang si yuki kay hikari at ngumiti na rin na tila ba nag-uusap ang kanilanhg mga mata. umakyat na sa kwarto si yuki at nagbihis. ilang saglit lang ay lumabas na ito at agad na nagpunta sa kwarto nang mga magulang. kumatok sya. "pa, kakain na po" pagkatapos noon ay hindi na nya hinintay ang sagot nang ama at agad na rin syang umalis. hals kasunod lang ni yuki bumaba ang kanyang ama. hinalikan nito ang kanyang asawa s apisngi at umupo sa kanyang upuan. sinandya nitong hindi halikan ang dalagang anak. kitang-kita ni shinji ang nakatagong inis sa mukha ni yuki, nagsimula silang kumain. ilang minuto ng katahimikan. "yuki anak, pahingi naman ako nang tubig" utos ni hikari sa anak na agad na sinunod nito. alam nya na hihingi din nang tubig ang ama ngunit hindi nya nilagyan ang baso nito. nakangiti si yuki habang bumabalik sa pagkakaupo. "panalo ako" bulong nya sa sarili. hindi nakatiis si shinji, "eh paano naman yung baso ni papa? nauuhaw din si papa! di ba mama?" at bumaling sya sa aswa "tapos na akong kumain" ang isinagot ni hikari at hindi nya pinansin si shinji. tumingin ito kay yuki, "taps na rin po akong kumain" sabay tayop nito. sa tuwing nangyayari iyon ay parang bata lagi si shinji na nangingilid ang luha. matapos kumain ay umupo na lamamng si shinji sa harap nang TV at nagmukmok. agad na hinalikan nina yuki at hikari ang nagmumukmok na shinji. ang babaeng pinakamamahal niya at ang babaeng bunga nang kanilang pagmamahalan. habang nagtatawanan silang talo, naisip ni yuki na "ganito ang gusto kong maging pamilya ko sa hinaharap" kahit na sa realidad ay madalang magyari ang mga ganitong tagpo sa kanilang bahay. nung bata pa sya ay natanggap ang amang si shinji sa trabaho sa isang multi - national company. nang lumaki sya at napasok na sa school, ang kanyang ina naman ang nagkatrabaho. madalas ay mag - isa sya. nasanay na rin sya nang lumaon. natuto syang gawin ang mga gawaing bahay on her own, at an early time. nang maging abala ang kanyang mga magulang, itinuon naman nya ang kanyang atensyon sa pag - aaral. consistent honor student sya since grade one. kaya naging mahalaga ang mga ganitong sandali sa para sa kanya. hindi naman nagkulang ang kanyang mga magulang sa kanya and she never asked for more than what she has. ni hindi sya mahilig gumastos for dresses, gadgets, stuffs and accessories. hindi nya binibigyan nang sakit nang ulo ang mga magulang. open sya sa lahat nang bagay ngunit minsan hindi nya maiwasang mainngit sa mga pamilyang nakakasalubong nya sa daan pero masaya sya na ganon ang pamilya nya.
Pasado alas syete na nang may nag - doorbell. nanunuod noon ng tv sina shinji at yuki na magkatabi. tumayo si yuki para ikuha ng maiiinom ang ama. si hikari naman ang nag bukas ng pinto. "magandang gabi po. dito po ba nakatira si kamishiro yuki?" si arthur, nakapam bahay lang sya pero desente pa ring tignan, marahil dahil sa marunong magdala ng damit ang binata. sa suot nitong maong shorts kitang kita ang ganda nang mga binti nya at lalong naging highlight ang tangkad ng binata. hindi mapigilang humanga ni hikari sa kaharap. "oo, dito nga, halika pumasok ka muna ijo" yaya ni hikari "ah, hindi na po" sagot ni aurthur pero nagpumilit ang ina ni yuki kaya pumasok na rin sya. "ako nga pala si hikari, ang nanay ni yuki"pagpapakilala nito nang pumasok na ang bisita. "ako nga po pala si arthur, sorry i forgot po magpakilala" hiyang hiya siya sa inasal. though it was indeed unexpected that he will be invited inside, he thought that yuki will be answering the door and just giving the bento box was his original intention but he never thought of this possibility. pumasok sila sa living room ng bahay nina yuki. "papa, patayin mo muna yang TV at may bisita si yuki" sabi ni hikari kay shinji. malumanay pa ang pagkakapatay ni shinji ng tv ngunit parang nag init ang ulo nya at parang sinisilihan ang puwet nang makita na lalaki ang bisita nang anak nya. "magandang gabi p" magalang na pag bati ni arthur sa tatay ni yuki "umupo ka muna at tatawagin ko lang si yuki" sabi ni hikari at nag punta na ito sa kusina. inabutan nya doon na nag titimpla ng juice and anak "ay, yuki tamang - tama, ako na dyan at asikasuhin mo muna yung bisita mo" utos ni hikari. "si arle talaga, sabi nya bukas pa sya pupunta" at nag punas nang kamay si yuki sa towel na nakasampay sa pinto ng refrigirator. "lalaki ang bisita mo anak" sabi pa ni hikari habang nag hahanda ng mga baso. "si koichi talaga, baka magtagal pa yun dito at magkakakwentuhan nanaman sila ni papa" si hikari na ang nagdala ng pitchel at baso. medjo natawa pa nga si hikari at mukhang walang ka ide-idea si yuki na si arthur ang kanyang bisita. sumunod kaagad sya sa bisita "naku naman anak, mukhang bagong kaibigan mo sya at ngayon ko lang narinig ang pangalan nya eh" sabi pa ni hikari at noy bumalik pa si yuki sa kusina para kumuha ng mga pang - himagas para sa bisita "bakit ma? sino po ba yung dumating?" tanong ni yuki na nag taka, wala naman siyang bagong kaibigan, she's totally clueless "arthur daw anak" walang kagatol - gatol na sabi ni hikari at halos malaglag ang hawak ni yuki na cake "ha?" na lang ang sinabi ni yuki at dali dali syang nag punta sa living rom. naabutan nya na nakatingin si shinji sa bisita at parang may itinatanong ito na hindi masagot ng binata. "ano nga ulit pangalan mo ijo? hindi ba masyado nang gabi para dumalaw ka pa sa anak ko?" tanong ni shinji "ar-arthur po sir, pasesyan na po gusto ko lang po sanang" sagot nito naputol lang ang pagsasalita ni arthur nang dumating si yuki "papa!" saway nito sa ama, at pulang pula ang mukha nito due to her embarassment.
Nagulat sina shinji at hikari nang ipakilala na ng maayos ni yuki ang kanyang bisita. abot - abot naman ang paghingi ng paumanhin ni shinji sa binata. sinabi nyang ginawa lamang nya ito sa pag aakalang manliligaw ng anak si arthur na lalo lalamng nagpapula sa mukha ni yuki. "may problema po ba kay yuki at napasadya po kayo nang ganitong oras?" nag- aalalang tanong ni hikari "ah, wala po ma'am, ang totoo po nyan eh gusto ko lang pong ibalik itong lalagyan nang bento na ibinigay nya sa'kin kaninang umaga sagot ni arthur sabay ppatong ng lalagyan sa table. iniabot niya ito kay hikari at muling nagpasalamat. matalim na tinignan ni shinji ang anak pero wala sa kanya ang atensyon nito, nakatingin lamang ito sa guro niya. "marami png salamat ulit ma'am, salamat p sa masarap na pagkain" pamumuri ni arthur sa lasa ng bento. isang matamis na ngiti ang tugon ni hikari. "ang ganda talaga nang boses nya" comment ni yuki sa sarili. ineenjoy lang nya ang "best view" ng kanyang guro nang magising sya at bumalik sa katinuan nang marining nyang magpaalam ang guro. "uuna na po ako" magalang na pagpapaalam nya sa mga magulang ng kanyang student. "pasensya ka na ijo at naabala ka pa nang lalagyan na ito" pagpapaumanhin ni hikari. "ihatid mo sya yuki" utos nang ina "maraming salamat po ulit ma'am, sir" muli nyang pagpapasalamat at tumayo na sila ni yuki at naglakad patungo sa pintuan.
Nang makalabas, abut - abot ang paghingi ng tawad ni yuki sa guro, "sir, pasensya na po talaga kayo sa papa ko" natawa lamang si arthur, "okay lang yun, ganun talaga ang mga tatay, if i we're him, i will do the same" sagot nya and yuki feel more at ease now. "at tsaka tama lang yung ganung approach para sa mga manliligaw ng mga babaeng" sabay sa pag daan ng maingay na motor ang mga katagang "kasing ganda mo" na sinabi arthur. "po sir?" natural lang na itanong nya iyon dahil hindi nya narinig ang sinabi ng guro. natawa lang ang binata at idinugtong na lang ng binata na "i really like your family" bilang pang - iwas sa topic na yun kanina. "thank you po" nahihiyang sabi ni yuki, at napayuko sya dahil sa ramdam niya na namumula ang pisngi nya at sa muling pagdaan nang moto na bumusina, nabuhayan si yuki ng malay when she realized that arthur kissed her on her cheek. "good night good girl, its fine here" pagpapaalam ni arthur nang makarating sila sa kanto na di kalayuan sa bahay nina yuki. natulala si yuki at di nya alam ang sasabihin but before taking another step he stopped and turned aback, "don't get any ideas, its my way of expressing my gratitude for a very delicious treat" then he ran away.
While running, he couldn't help it but to say "what the hell am i doing..."
+end chapter 1+
No comments:
Post a Comment